EN

صفحه اصلی  >  اصول حفاظت در برابر صاعقه
مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل

صاعقه گیر اکتیو ESE : همانگونه که در ابتدای بحث عنوان شد صاعقه گیر اکتیو با داشتن زمان فعال سازی (Δt) اندکی سریعتر نسبت به صاعقه واکنش نشان می دهد که به موجب این زمان فعال سازی شعاع پوششی صاعقه گیر افزایش یافته و نقطه اصابت با توجه به مقدار (Δt) در فضای بالای صاعقه گیر خواهد بود. در صاعقه گیر اکتیو یا ESE هدایتگر رو به بالا به صورت مصنوعی توسط سیستم فعال کننده تقویت می شود تا دارای طول بیشتری نسبت به حالت ساده باشد. طول بیشتر موجب عملکرد سریعتر و افزایش حجم و شعاع حفاظتی می شود.

سیستم فعال کننده یا انتشار بار (Streamer Emission) در یک صاعقه گیر اکتیو الکترونیک-خازنی شامل یک مدار تریگر الکترونیکی (یا ایمپالس ژنراتور) و یک خازن می شود. (مدل PDC-E ساخت اینجسکو) بار الکتریکی لحظاتی قبل از شکل گیری صاعقه و تماس دو هدایتگر در خازن شارژ می شود. منبع این بار فرایند یونیزاسیونی است که قبل از اصابت بین زمین(صاعقه گیر) و ابر وجود دارد. از آنجایی که طبق نظریه الکترواستاتیک ، پتانسیل الکتریکی از دسته میدانهای ابقایی و پایستار است، افزایش نرخ شارژ خازن موجب افزایش پتانسیل و میدان الکتریکی نوک صاعقه گیر نسبت به ابر می شود.

نوع دیگری از صاعقه گیرهای اکتیو وجود دارد (مدل PDC ساخت اینجسکو-تنها ESE موجود این تکنولوژی) که در آن مدار تریگر حذف شده و بار الکتریکی مخالف از طریق تیغه های فلزی ایزوله شده در مجاورت بدنه صاعقه گیر جذب و در خازن شارژ می شود. به این ترتیب هیچ قطعه الکترونیکی داخل صاعقه گیر موجود نمی باشد.

دستگاه صاعقه گير ESE شامل يک ترمينال هوايي نوک تيز، يک سیستم فعال کننده و پايه نگهدارنده صاعقه گير است که هادي مياني به آن متصل مي باشد. در شکل 6 نمونه ای از ESE مشاهده می شود. حجم و شعاعی که با استفاده از يک هادي صاعقه گير ESE حفاظت مي شود، با استفاده از مدل الکترو ژئومتري بدست می آید . در شکل 7 حجم حفاظتی یک صاعقه گیر ESE بصورت شماتیک سه بعدی دیده می شود.

شعاع حفاظتی صاعقه گیر ESE : شعاع حفاظت صاعقه گير ESE  به ارتفاع آن نسبت به سطح مورد حفاظت، زمان فعال سازي آن و سطح حفاظتي انتخاب شده بستگي دارد و طبق استاندارد NFC 17-102 2011 از رابطه (1) بدست می آید:

برای ارتفاع های بیش از 5 متر:

(1)

که در آن Rp شعاع حفاظتی بر حسب متر، h ارتفاع نوک هادی صاعقه گیر از سطح مورد حفاظت بر حسب متر، r پارامتر مربوط به کلاس حفاظتی بوده و بصورت زیر است:
20 متر براي كلاس حفاظتي I
30 متر براي كلاس حفاظتي II
45 متر براي كلاس حفاظتي III
60 متر براي كلاس حفاظتي IV

و برای ارتفاع 2 تا 5 متر:

(2)

كه در آن Δ زمان فعال سازي صاعقه گير بر حسب ميكروثانيه است. گفتني است كه مقدار مجاز Δ طبق استاندارد NFC 17-102 حداكثر 60μs مي باشد. جدول 4 مقادير شعاع حفاظتي براي صاعقه گيرنشان داده شده در شكل 6 (در پنج مدل) در ارتفاع 20 متر از سطح مورد حفاظت و سطوح حفاظتي مختلف را نشان مي دهد.

جدول 4 مقادیر شعاع حفاظتي مدلهای مختلف يك نوع ESE در ارتفاع 20 متر از سطح مورد حفاظت


جنس و ابعاد: قسمتهايي از يک صاعقه گيرESE  که جريان صاعقه را از خود عبور مي دهند بايد از مس و يا آلياژ مس و يا فولاد ضد زنگ باشد. همچنين ميله صاعقه گير و  نوك آن باید دارای سطح مقطعی بزرگتر از 120 میلی متر مربع باشد.

نكات مهم: طبق استاندارد NFC 17-102نوک هادي صاعقه گيرESE  باید حداقل 2 متر بالاتر از سطح مورد حفاظت باشد ( شامل آنتها، برجهاي خنک کننده و ...). اگر در یک ساختمان از دو یا چند صاعقه گیر E.S.E استفاده شود این صاعقه گیرها از طریق یک هادی باید به هم متصل شوند مگر آنکه موانعی وجود داشته باشد مانند حفاظ ها ، گچبری ها و ..... که اختلاف سطح آنها از 1.5 متر بیشتر باشد.

شکل 6

شکل 6 نمونه ای از صاعقه گیر اکتیو (جهت مشاهده مشخصات مدلهای مختلف اینجا کلیک نمایید)

شکل 7

شکل 7 شماتیک سه بعدی حجم حفاظتی یک صاعقه گیر ESE

ادامه مطلب: هادی میانی (Down Conductor)

 
ایمن شده توسط وب سایت عرش هاست